Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Janko Muzykant - streszczenie

Akcja „Janka muzykanta” rozgrywa się w XIX wieku w małej polskiej wiosce. Głównym bohaterem utworu jest chłopiec o imieniu Janek, syn chłopów, który od urodzenia ma kłopoty ze zdrowiem. Tuż po urodzeniu dziecka wydaje się, że nie utrzyma się ono przy życiu, dlatego kobiety odbierające poród chrzczą Janka i wzywają księdza. Chłopiec jednak, mimo że wątłego zdrowia, dobrze się rozwija.

Ośmioletni Janek musi pracować, jak każde chłopskie dziecko. Zajmuje się pasieniem bydła, często też przymiera głodem. Jego matka trzyma go twardą ręką i często bije. Janek wykazuje szczególne zamiłowanie do muzyki i wszelkich dźwięków, przez co nie raz popada w kłopoty. Szczególnie zaś uwielbia grę kościelnych organów oraz skrzypiec grających na zabawach w karczmie lub na weselach, co staje się powodem jego przezwiska – Janko Muzykant.

Pewnego dnia chłopiec sporządza własne skrzypce z gonta i końskiego włosia. Jego największym marzeniem jest jednak posiadanie prawdziwego instrumentu. Janek często zakrada się do okolicznego dworu, w którym lokaj grywa wieczorami na skrzypcach. Pewnego razu mężczyzna pozostawia swój instrument w swoim pokoju i wychodzi. Janek nie może opanować pragnienia dotknięcia skrzypiec. Jest nimi zafascynowany i niczym w hipnozie podchodzi do instrumentu. Już kiedy, ma go dotknąć, do pokoju wpada lokaj i bije chłopca.

Następnego dnia posądzony o kradzież Janek zostaje postawiony przed sądem wójta. Zostaje skazany na karę chłosty. Stójkowy Stach bierze chłopca do stodoły i bezlitośnie katuje. Po trzech dniach Janek umiera. Na łożu śmierci pyta matkę, czy w niebie Pan Bóg podaruje mu prawdziwe skrzypki. Tymczasem do kraju powracają właściciele dworu, którzy byli w podróży we Włoszech. Zachwycają się oni wspaniałą sztuką italską, narzekając, że w ich własnym kraju nie ma żadnych